| ۱- | گر بود عمر به میخانه رسم بار دگر |
| بجز از خدمت رندان نکنم کار دگر | |
| ۲- | خرّم آن روز که با دیده گریان بروم |
| تا زنم آب دَرِ میکده یک بار دگر | |
| ۳- | معرفت نیست درین قوم خدایا سببی |
| تا بَرم گوهر خود را به خریدار دگر | |
| ۴- | یار اگر رفت و حقّ صحبت دیرین نشناخت |
| حاش لله که روم من ز پی یار دگر | |
| ۵- | گر مُساعد شودم دایره چرخ کبود |
| هم به دست آورمش باز به پرگار دگر | |
| ۶- | عافیت میطلبد خاطرم ار بگذارند |
| غمزه شوخش و آن طرّهِ طَرّار دگر | |
| ۷- | راز سربسته ما بین که به دستان گفتند |
| هر زمان با دف و نی بر سر بازار دگر | |
| ۸- | هر دم از درد بنالم که فلک هر ساعت |
| کندم قصد دل ریش به آزار دگر | |
| ۹- | باز گویم نه در این واقعه حافظ تنهاست |
| غرقه گشتند درین بادیه بسیار دگر |