| ۱- | یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور |
| کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور | |
| ۲- | این دل غمدیده حالش به شود دل بد مکن |
| وین سر شوریده بازآید به سامان غم مخور | |
| ۳- | دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نبود |
| دایماً یکسان نباشد کار دوران غم مخور | |
| ۴- | گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمن |
| چتر گل بر سر کشی ای مرغ خوشخوان غم مخور | |
| ۵- | ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند |
| چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور | |
| ۶- | هان مشو نومید چون واقف نیی از سِرّ غیب |
| باشد اندر پرده بازیهای پنهان غم مخور | |
| ۷- | در بیابان گر ز شوق کعبه خواهی زد قدم |
| سرزنشها گر کند خار مغیلان غم مخور | |
| ۸- | گر چه منزل بس خطرناکست و مقصد بس بعید |
| هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور | |
| ۹- | حال ما در فُرقت جانان و ابرام رقیب |
| جمله میداند خدای حال گردان غم مخور | |
| ۱۰- | حافظا در کنج فقر و خلوت شبهای تار |
| تا بود وِردَت دعا و درس قرآن غم مخور |
