۱-	نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر:
	هر آنچه ناصح مُشفق بگویدت بپذیر
۲-	ز وصل روی جوانان تمتّعی بردار
	که در کمینگه عمر است مکر عالم پیر
۳-	نعیم هر دو جهان پیش عاشقان به دو جو
	که آن متاع قلیل است و این بهای کثیر
۴-	معاشری خوش و رودی بساز می‌خواهم
	که درد خویش بگویم به ناله بم و زیر
۵-	بر آن سرم که ننوشم می و گنه نکنم
	اگر موافق تدبیر من بود تقدیر
۶-	چو قسمت ازلی بی حضور ما کردند
	گر اندکی نه به وفق رضاست خرده مگیر
۷-	به عزم توبه نهادم قدح ز کف صد بار
	ولی کرشمه ساقی نمی‌کند تقصیر
۸-	چو لاله در قدحم ریز ساقیا می و مُشک
	که نقش خال نگارم نمی‌رود ز ضمیر
۹-	می دوساله و محبوب چارده ساله
	همین بس است مرا صحبت صغیر و کبیر
۱۰-	بیار ساغر دُرّ خوشاب ای ساقی
	حسود گو کرم آصفی به بین و بمیر
۱۱-	حدیث توبه در این بزمگه مگو حافظ
	که ساقیان کمان ابرویت زنند به تیر