| ۱- | درد عشقی کشیده ام که مُپرس |
| زهر هجری چشیده ام که مُپرس | |
| ۲- | گشته ام در جهان و آخر کار |
| دلبری برگزیده ام که مُپرس | |
| ۳- | آن چنان در هوای خاک درش |
| میرود آب دیده ام که مُپرس | |
| ۴- | من به گوش خود از دهانش دوش |
| سخنانی شنیده ام که مُپرس | |
| ۵- | سوی من لب چه می گزی که مگوی |
| لب لعلی گزیده ام که مُپرس | |
| ۶- | بی تو در کلبه گدایی خویش |
| رنجهایی کشیده ام که مُپرس | |
| ۷- | همچو حافظ غریب در ره عشق |
| به مقامی رسیده ام که مُپرس | |