| ۱- | شراب تلخ میخواهم که مرد افکن بود زورش |
| که تا یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش | |
| ۲- | سماط دهر دون پرور ندارد شهد آسایش |
| مذاق حرص و آز، ای دل بشو از تلخ و از شورش | |
| ۳- | بیاور می که نتوان شد ز مکر آسمان ایمن |
| به لعب زهره چنگی و مریخ سلحشورش | |
| ۴- | کمند صید بهرامی، بیفکن جام جم بردار |
| که من پیمودم این صحرا نه بهرام است و نه گورش | |
| ۵- | بیا تا در می صافیت راز دهر بنمایم |
| به شرط آنکه ننمایی به کج طبعان دل کورش | |
| ۶- | نظر کردن به درویشان منافیّ بزرگی نیست |
| سلیمان با چنان حشمت نظرها بود با مورش | |
| ۷- | کمان ابروی جانان نمی پیچد سر از حافظ |
| ولیکن خنده می آید بدین بازوی بی زورش |
