۱-	چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش
	به هر شکسته که پیوست تازه شد جانش
۲-	کجاست همنفسی تا به شرح عرضه دهم
	که دل چه می کشد از روزگار هجرانش
۳-	برید صبح وفا نامه یی که برد به دوست
	زخون دیده ما بود مهر عنوانش
۴-	زمانه از ورق گل مثال روی تو ساخت
	ولی ز شرم تو در غنچه کرد پنهانش
۵-	بسی شدیم و نشد عشق را کرانه پدید
	تبارک الله ازین ره که نیست پایانش
۶-	جمال کعبه مگر عذر رهروان خواهد
	که جان زنده دلان سوخت در بیابانش
۷-	بدین شکسته بیت الحزن که میآرد
	نشان یوسف دل از چه زنخدانش
۸-	بگیرم آن سر زلف و به دست خواجه دهم
	که سوخت حافظ بیدل ز مکر و دستانش