| ۱- | ای رُخت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیل |
| سلسبیلت کرده جان و دل سبیل | |
| ۲- | سبزپوشان خَطَت بر گرد لب |
| همچو حورانند گِرِد سلسبیل | |
| ۳- | ناوک چشم تو در هر گوشه یی |
| همچو من افتاده دارد صد قتیل | |
| ۴- | یا رب این آتش که بر جان منست |
| سرد کن آن سان که کردی بر خلیل | |
| ۵- | من نمی یابم مجال ای دوستان |
| گر چه دارد او جمالی بس جمیل | |
| ۶- | پای ما لنگ است و منزل بس دراز |
| دست ما کوتاه و خرما بر نخیل | |
| ۷- | حافظ از سرپنجه عشق نگار |
| همچو مور افتاده زیر پای پیل | |
| ۸- | شاه عالم را بقا و عزّ و ناز |
| باد و هر چیزی که باشد زین قبیل |