۱-	دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم
	لیکن از لطف لبت صورت جان می بستم
۲-	عشق من با لب شیرین تو امروزی نیست
	دیرگاه است کزین جام هلالی مستم
۳-	از ثبات خودم این نکته خوش آمد که به جور
	در سر کوی تو از پای طلب ننشستم
۴-	عافیت چشم مدار از من میخانه نشین
	که دم از خدمت رندان زده ام تا هستم
۵-	در ره عشق از آن سوی فنا صد خطر است
	تا نگویی که چو عمرم به سر آمد رستم
۶-	بعد از اینم چه غم از تیر کج انداز حَسود
	چون به محبوب کمان ابروی خود پیوستم
۷-	بوسه بر درج عقیق تو حلال است مرا
	که به افسوس و جفا مهر وفا نشکستم
۸-	رُتبتِ دانش حافظ به فلک بَرشده بود
	کرد غمخواری شمشاد بلندت پستم
۹-	صنمی لشکریم غارت دل کرد و برفت
	آه اگر عاطفت شاه نگیرد دستم