| ۱- | به غیر از آن که بشد دین و دانش از دستم |
| بیا بگو که ز عشقت چه طرف بربستم | |
| ۲- | اگر چه خرمن عمرم غم تو داد به باد |
| «به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم*» | |
| ۳- | چو ذرّه گر چه حقیرم ببین به دولت عشق |
| که در هوای رخت چون به مهر پیوستم | |
| ۴- | بیار باده که عمریست تا من از سَرِ امن |
| به کنج عافیت از بهر عیش ننشستم | |
| ۵- | اگر ز مردم هشیاری ای نصیحتگو |
| سخن به خاک میفکن چرا که من مستم | |
| ۶- | چگونه سر ز خجالت برآورم بر دوست |
| که خدمتی به سزا برنیامد از دستم | |
| ۷- | بسوخت حافظ و آن یار دلنواز نگفت |
| که مرهمی بفرستم چو خاطرش خَستَم | |
| * | به خاکپای عزیزت که عهد نشکستیم |
| زمن بُریدی و با هیچکس نه پیوستم (سعدی) |
