۱-	ز دست کوته خود زیر بارم
	که از بالابلندان شرمسارم
۲-	مگر زنجیر مویی گیردم دست
	وگر نه سر به شیدایی برآرم
۳-	ز چشم من بپرس اوضاع گردون
	که شب تا روز اختر می شمارم
۴-	به این شکرانه می بوسم لب جام
	که کرد آگه زِ راز روزگارم
۵-	اگر گفتم دعای می فروشان
	چه باشد؟ حقّ نعمت می گزارم
۶-	من از بازوی خود دارم بسی شکر
	که زور مردم آزاری ندارم *
۷-	تو از خاکم نخواهی بر گرفتن
	به جای اشک اگر گوهر ببارم
۸-	سری دارم چو حافظ مست لیکن
	به لطف آن سری امیدوارم
	مصراع از گلستان سعدی است،از این بیت در گلستان باب سوم
۸-	چگونه شکر این نعمت گزارم
	که زور مردم آزاری ندارم