۱-	حجاب چهره جان میشود غبار تنم
	خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم
۲-	چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانی ست
	روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم
۳-	عیان نشد که چرا آمدم کجا بودم
	دریغ و درد که غافل ز کار خویشتنم
۴-	چگونه طوف کنم در فضای عالم قدس
	که در سراچه ترکیب تخته بند تنم
۵-	اگر ز خون دلم بوی شوق میآید
	عجب مدار که همدرد نافه ختنم
۶-	طراز پیرهن زرکشم مبین چون شمع
	که سوزهاست نهانی درون پیرهنم
۷-	بیا و هستی حافظ ز پیش او بردار
	که با وجود تو کس نشنود ز من که منم