| ۱- | صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم |
| تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنم | |
| ۲- | دل دیوانه از آن شد که پذیرد درمان |
| مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم | |
| ۳- | آن چه در مدّت هجر تو کشیدم هیهات |
| در یکی نامه محالست که تحریر کنم | |
| ۴- | با سر زلف تو مجموع پریشانی خود |
| کو مجالی که یکایک همه تقریر کنم | |
| ۵- | آن زمان کارِزوی دیدن جانم باشد |
| در نظر نقشِ رخِ خوبِ تو تصویر کنم | |
| ۶- | گر بدانم که وصال تو بدین دست دهد |
| دل و دین را همه دربازم و توفیر کنم | |
| ۷- | دور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگوی |
| من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم | |
| ۸- | نیست امّید صلاحی ز فساد حافظ |
| چونکه تقدیر چنین است چه تدبیر کنم |
