| ۱- | به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم |
| بهار توبه شکن میرسد چه چاره کنم | |
| ۲- | سخن درست بگویم نمیتوانم دید |
| که مِی خورند حریفان و من نظاره کنم | |
| ۳- | به دور لاله دماغ مرا علاج کنید |
| گر از میانه بزم طرب کناره کنم | |
| ۴- | ز روی دوست مرا چون گل مراد شکفت |
| حواله سر دشمن به سنگ خاره کنم | |
| ۵- | به تخت گل بنشانم بتی چو سلطانی |
| ز سنبل و سمنش ساز طوق و یاره کنم | |
| ۶- | گدای میکده ام لیک وقت مستی بین |
| که ناز بر فلک و حکم بر ستاره کنم | |
| ۷- | چو غنچه با لب خندان به یاد مجلس شاه |
| پیاله گیرم و از شوق جامه پاره کنم | |
| ۸- | مرا که از زر تمغاست ساز و برگ معاش |
| چرا مذّمت رند شرابخواره کنم | |
| ۹- | ز باده خوردن پنهان ملول شد حافظ |
| به بانگ بر بط و نی رازش آشکاره کنم |
