| ۱- | ما بی غمان مست دل از دست داده ایم |
| همراز عشق و هم نفس جام باده ایم | |
| ۲- | بر ما بسی کمان ملامت کشیده اند |
| تا کار خود ز ابروی جانان گشاده ایم | |
| ۳- | ای گل تو دوش داغ صبوحی کشیده یی |
| ما آن شقایقیم که با داغ زاده ایم | |
| ۴- | پیر مغان ز توبه ما گر ملول شد |
| گو باده صاف کن که به عذر ایستاده ایم | |
| ۵- | کار از تو میرود، مددی ای دلیل راه |
| کانصاف میدهیم وز راه اوفتاده ایم | |
| ۶- | چون لاله می مبین و قدح در میان کار |
| این داغ بین که بر دل خونین نهاده ایم | |
| ۷- | گفتی که حافظ این همه رنگ و خیال چیست؟ |
| نقش غلط مخوان که همان لوح ساده ایم |
