۱-	بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم
	کز بهر جرعه یی همه محتاج این دریم
۲-	روز نخست چون دم رندی زدیم و عشق
	شرط آن بود که جز ره آن شیوه نسپریم
۳-	جایی که تخت و مسند جم میرود به باد
	گر غم خوریم خوش نبود، به که می خوریم
۴-	تا بو که دست در کمر او توان زدن
	در خون دل نشسته چو یاقوت احمریم
۵-	واعظ مکن نصیحت شوریدگان که ما
	با خاک کوی دوست به فردوس ننگریم
۶-	چون صوفیان به حالت و رقصند مقتدا
	ما نیز هم به شعبده دستی درآوریم
۷-	از جرعه تو خاک زمین درّ و لعل یافت
	بیچاره ما که پیش تو از خاک کمتریم
۸-	زان پیشتر که عمر گرانمایه بگذرد
	بگذار تا مقابل روی تو بگذریم
۹-	حافظ چو ره به کنگره کاخ وصل نیست
	با خاک آستانه این در به سر بریم