| ۱- | دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم |
| سخن اهل دلست این و به جان بنیوشیم | |
| ۲- | نیست در کس کرم و وقت طرب میگذرد |
| چاره آن است که سجّاده به می بفروشیم | |
| ۳- | خوش هوایی ست فرح بخش خدایا برسان |
| نازنینی که به رویش می گلگون نوشیم | |
| ۴- | ارغنون ساز فلک رهزن اهل هنرست |
| چون ازین غصّه ننالیم و چرا نخروشیم | |
| ۵- | گل به جوش آمد و از می نزدیمش آبی |
| لاجرم ز آتش حرمان و هوس میجوشیم | |
| ۶- | میکشیم از قدح لاله شرابی موهوم |
| چشم بد دور که بی مطرب و می مدهوشیم | |
| ۷- | حافظ این حال عجب با که توان گفت که ما |
| بلبلانیم که در موسم گل خاموشیم |
