| ۱- | بارها گفته ام و بار دگر میگویم |
| که من گم شده این ره نه به خود میپویم | |
| ۲- | در پس آینه طوطی صفتم داشته اند |
| آن چه استاد ازل گفت بگو می گویم | |
| ۳- | من اگر خارم و گر گل چمن آرایی هست |
| که از آن دست که او می پروردم می رویم | |
| ۴- | دوستان عیب من بیدل حیران مکنید |
| گوهری دارم و صاحب نظری می جویم | |
| ۵- | گر چه با دلق ملمّع می گلگون عیب است |
| مکنم عیب کزو رنگ ریا میشویم | |
| ۶- | خنده و گریه عشّاق ز جایی دگر است |
| میسرایم به شب و وقت سحر می مویم | |
| ۷- | حافظم گفت که خاک در میخانه مبوی |
| گو مکن عیب که من مشک ختن میبویم |
