۱-	فاتحه یی چو آمدی بر سر خسته یی بخوان
	لب بگشا که می دهد لعل لبت به خسته جان
۲-	آن که به پرسش آمد و فاتحه خواند و می رود
	گو نفسی که روح را می کنم از پیش روان
۳-	ای که طبیب خسته یی روی زبان من ببین
	کاین دم و دود سینه را بار دلست بر زبان
۴-	گر چه تب استخوان من کرد ز مهر گرم و رفت
	همچو تبم نمی رود آتش مهر از استخوان
۵-	حال دلم ز خال تو هست در آتشش وطن
	چشمم از آن دو چشم تو خسته شدست و ناتوان
۶-	بازنشان حرارتم ز آب دو دیده و ببین
	نبض مرا که می دهد هیچ ز زندگی نشان؟
۷-	آن که مدام شیشه ام از پی عیش داده است
	شیشه ام از چه می برد پیش طبیب هر زمان؟
۸-	حافظ از آب زندگی شعر تو داد شربتم
	ترک طبیب کن بیا نسخه شربتم بخوان