| ۱- | گلبرگ را ز سنبل مشکین نقاب کن |
| یعنی که رخ بپوش و جهانی خراب کن | |
| ۲- | بفشان عرق ز چهره و اطراف باغ را |
| چون شیشه های دیده ما پرگلاب کن | |
| ۳- | ایّام گل چو عمر به رفتن شتاب کرد |
| ساقی به دور باده گلگون شتاب کن | |
| ۴- | بگشا به شیوه نرگس پرخواب مست را |
| وز رشک چشم نرگس رعنا به خواب کن | |
| ۵- | بوی بنفشه بشنو و زلف نگار گیر |
| بنگر به رنگ لاله و عزم شراب کن | |
| ۶- | زآن جا که رسم و عادت عاشقکشی توست |
| با دشمنان قدح کش و با ما عتاب کن | |
| ۷- | همچون حباب دیده به روی قدح گشای |
| وین خانه را قیاس اساس از حباب کن | |
| ۸- | حافظ وصال می طلبد از ره دعا |
| یا رب دعای خسته دلان مستجاب کن |