۱-	ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی
	لطف کردی سایه یی بر آفتاب انداختی
۲-	تا چه خواهد کرد با ما آب و رنگ عارضت
	حالیا نیرنگ نقشی خوش بر آب انداختی
۳-	گوی خوبی بردی از خوبانِ خلّخ شاد باش
	جام کیخسرو طلب کافراسیاب انداختی
۴-	هر کسی با شمع رخسارت به وجهی عشق باخت
	زین میان پروانه را در اضطراب انداختی
۵-	طاعت من گر چه از مستی خرابم رد مکن
	کاندرین شغلم به امیّد ثواب انداختی
۶-	گنج عشق خود نهادی در دل ویران ما
	سایه دولت بر این کُنجِ خراب انداختی
۷-	خواب بیداران ببستی و آنگه از نقش خیال
	تهمتی بر شبروان خیل خواب انداختی
۸-	پرده از رخ برفکندی یک نظر در جلوه گاه
	وز حیا حور و پری را در حجاب انداختی
۹-	از فروغ چشم می گون و دو لعل می پرستت
	حافظ خلوت نشین را در شراب انداختی
۱۰-	وز برای صید دل در گردنم زنجیر زلف
	چون کمند خسرو مالک رقاب انداختی
۱۱-	داور دارا شکوه، ای آن که تاج آفتاب
	از سر تعظیم بر خاک جناب انداختی
۱۲-	نصرت الدّین شاه یحیی آن که خصمِ ملک را
	از دم شمشیر چون آتش در آب انداختی