| ۱- | اَنَت رَوائِحُ رَندِ الحِمی وَ زادَ غَرامی |
| فدای خاک در دوست باد جان گرامی | |
| ۲- | پیام دوست شنیدن سعادتست و سلامت |
| مِنَ المُبَلِّغ عَنّی اِلی سُعاد سلامی | |
| ۳- | بیا به شام غریبان و آب دیده من بین |
| بسان باده صافی در آبگینه شامی | |
| ۴- | اِذا تَغَرَّدَ عَن ذی الاَراکِ طائِرُ خَیرٍ |
| فَلا تَفَرَّدَ عَن رَوضِها اَنینُ حَمامی | |
| ۵- | بسی نماند که روز فراق یار سر آید |
| رَاَیتُ مِن هَضَباتِ الحِمی قُبابِ خِیامی | |
| ۶- | خوشا دمی که درآیی و گویمت به سلامت |
| قَدِمتَ خَیرَ قدُومٍ نَزَلتَ خَیرَ مَقامی | |
| ۷- | بَعدِتُ مِنکَ وَ قَد صِرتُ ذائباً کَهِلالٍ |
| اگر چه روی چو ماهت ندیده ام به تمامی | |
| ۸- | وَ اِن دُعَیتُ بِخُلدٍ و صِرتُ ناقِضَ عَهدٍ |
| فَما تَطَیِّب نَومی وَ مَا استَطابَ مَنامی | |
| ۹- | امید هست که زودت به بخت نیک ببینم |
| تو شاد گشته به فرماندهی و من به غلامی | |
| ۱۰- | چو سلک دُرّ خوشابست شعر نغز تو حافظ |
| که گاه لطف سَبَق میبرد از نظم نظامی |
