توضیح لازم:
از آنجایی که برای شرح یک شعر، نخست باید به صحّت آن اطمینان کامل داشت، این ناتوان از زحمات و کوششهای فراوان حافظ پژوهان محترم سود برده و به منظور تدوین یک دیوان قابل قبول، حافظ قزوینی – غنی را پایه کار خود قرار داده و همه اصطلاحات و پیشنهادات اساتید فن را در خلال این مدّت به حکم عقل و منطق در آن ملحوظ داشته، آنگاه در برابر هر غزل معانی لغات و ابیات و شرح هر غزل درخور فهم جوانان آمده است.
ذکر این نکته ضروری است که شرح کامل یک غزل حافظ بایستی شامل:
۱-شرح محسّنات کلام حافظ،
۲-شرح نکات عرفانی ابیات،
۳-شرح ایهامات و استعارات و شأن نزول هر غزل،
باشد. لیکن از آنجا که برای شرح و شکافتن محسّنات کلام حافظ، نخست خواننده نوجوان بایستی به فشرده علم بدیع و برای شرح نکات عرفانی به تاریخچه ی سیر عرفان و تطوّرات و نظریّات مختلف عرفا و اصطلاحات یعنی فرهنگ عرفانی آشنایی داشته باشد و این همه خود بر حجم کتاب می افزود و سبب خستگی اکثر خوانندگان جوان ما می شد، بنابراین در شرح غزلها برای درک جوانان عزیز به مورد سوم یعنی شرح شأن نزول غزل و ایهامات و استعارات آن بسنده گردیده است.