| ۱- | اگر کبیر شِمُردی، صغیرِ دارا را |
| حقیر مَشمَر دیگر، فقیرِ دانا را | |
| ۲- | بگیر اگر بشود دستِ خَصم را و ببند |
| مگیر دستِ کم، آن بازویِ توانا را | |
| ۳- | بسی شُده ست و شود باز در جهان پیدا |
| سکندری که کُند غَصب مُلکِ دارا را | |
| ۴- | برای مَسئلهِ جبر و اختیار نبود |
| کسی که باز کند بهر ما معمّا را | |
| ۵- | همیشه مَرجعِ تقلیدِ لَحن، طوطی وار |
| نِهَد سخن به دهان، خوش صدایِ شیوا را | |
| ۶- | بدان و در پیِ تقلیدِ کس مباش و بگیر |
| ز بیتِ زیر، یکی پند و یاد کن ما را: | |
| ۷- | نمی برند به بازار مِسگری تا یاد |
| دهند قول و غزل بلبلِ خوش آوا را | |
| ۸- | چنان نشسته «جلالی» به هر دِلی سُخَنت |
| که رانده اند از آن مِهرِ ماه سیما را | |

