۱-	بشنو حدیثی از ما، این دَردِ ماست یارا:
	دردِ فراقت ای دوست آزرد و کُشت ما را
۲-	مُردیم و کس نپرسید دردِ تو را دوا چیست
	این دَم، بِرَس به فریاد، بَر ما رسان دوا را
۳-	در عینِ دردمندی، پنهان کنیم از خلق
	سِرِّ ضمیر، امّا خواهد شد آشکارا
۴-	گویند در شبِ قَدر، روزی شود مُقدّر
	بازا شبی که کردیم ما آن شب این دعا را
۵-	از آن زمان که کردند تشبیه با دلِ تو
	مشهور شد به سختی، در دَهر سنگِ خارا
۶-	در پیش تو سپر را انداختیم با سر
	شاید تو بی مروّت با ما کنی مدارا
۷-	در راه کاهشِ قهر، گامی ز مِهر بردار
	داری به راه رفتن گر اختیارِ پا را
۸-	شاهان ز رویِ رغبت درویش را پذیرند
	باری مگو که اِحسان، پر رو کند گدا را
۹-	یک دل به سینه داریم خسته ست و سخت بسته ست
	قانونِ ابنِ سینا بر آن رَهِ شفا را
۱۰-	گِرداب و گردباد است در بحرِ و بَرِّ چشمت
	از اَشک و آه بَرگیر گردونهِ بلا را
۱۱-	در خواب و ظُلمتِ شب بوس از لبِ تو می بود
	آب حیات و دیگر نَبوَد فنا، بقا را
۱۲-	چشمِ سیاهت ار کس از روی سهو، مانند
	با آهوی خطا کرد، می بخش این خطا را
۱۳-	شرمنده ایم، حافظ، ما از جسارتِ خویش
	بخشای این «جلالی» درویشِ بی نوا را