۱-	دوش از میخانه سویِ مسجد آمد میرِ ما
	نیست این بی پیر دیگر موردِ تقدیر ما
۲-	از فراز برجِ عقل و اجتهاد اُفتاد و نیست
	دَر چَهِ تقلیدِ محض اُفتادنش، تقصیرِ ما
۳-	شیخ و زاهد مسجدی گشتند و ما میخانه ای
	بودِشان تقدیر آن و این بود تدبیر ما
۴-	شیخ، دیگر با حدیثِ جعل و با جعلِ حدیث
	هیچ نتواند که با رندی کند تحذیرِ ما
۵-	سوخت شمع و نیم جان پروانه، عاشق وار گفت
	آهِ این آتش به جان، شد سخت دامنگیرِ ما
۶-	دوستان رفتند و ما ماندیم و در سیر و سفر
	چند روزی پیش و پس شد کارِ زود و دیرِ ما
۷-	تا «جلالی» ناله گر شد در فراقِ دوستان
	مرغِ شب آزرده شد از ناله شبگیرِ ما