Menu

غزل شماره ۱۹

19

۱- ساقی، این بار چه خوش کرد و به رغبت یادت
خانه اش یک سره آباد که کرد آبادت
۲- تا کریمانه به دست آوَرَدَت ای دلِ زار
با تو این گونه عمل کرد، مبارک بادت
۳- آن که او گوش نمی داد به حرفت، این بار
از چه گوشِ شنوا بودش و دل می دادت
۴- شاد بادا دلش آنگونه که دلخواهِ وی است
آنکه با لطفِ خوش و باده نماید شادت
۵- من دعا می کنم از صدقِ دل، ای جان به کسی
که ز بندِ غمِ ایّام نمود آزادت
۶- ساقیا از منِ بی دل، سخنی از تَهِ دل
بشنو: باد سرافراز قَدِ شمشادت
۷- باده پیوسته «جلالی» کُنَدَت حِفظ، بنوش
«ورنه طوفان حوادث بکَنَد بُنیادت»
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *