۱-	این چه بانگی است که از بامِ ولایت برخاست
	که به هر خانه و دَر، بانگِ شکایت برخاست
۲-	فِتنه بر پا شد و جمعی به تماشا رفتند
	مدّعی سبز شد و آن قد و قامت برخاست
۳-	اندر این مَصطبه آنکو که به رغبت بنشست
	عاقبت از سَرِ جایش به ندامت، برخاست
۴-	ساقیِ میکده تا دید که تبدیل شده ست
	صَحنِ میخانه به زندان، به ملامت برخاست
۵-	بین چه کردند که هر دُزدِ تبهکار که بود
	صاحبِ حقّ شد و آنگه به غرامت برخاست
۶-	آه و افسوس اگر وَعدهِ موعود این بود
	اعتقاد از دل و از روز قیامت برخاست
۷-	ما که برخاسته بودیم، نشستم و رقیب
	وه! «جلالی» به سَرِ جنگ و جنایت برخاست