۱-	برای زنده دِلان دل مُصیبت است و بلاست
	چرا که هر گُلِ زیبا که دید خواهد خواست
۲-	هزار مرتبه گفتم به دل، که هر جایی
	مباش و پیروی از دیدگان مکن که خطاست
۳-	نکرد گوش و گرفتار گشت و عاشق شد
	بگو چه کار کنم با وِی؟ آخر این دلِ ماست
۴-	فدایِ پنجهِ مشّاطه ای شوم که بداد
	شکنج و چین به سَرِ زلفِ یار و خوش آراست
۵-	صدا به گوشِ وی از کثرتِ هواداران
	نمی رسد به سرِ کویِ او زِ بَس غوغاست
۶-	دگر به گوشه ایوان نمی توانش دید
	ندانم آن که در این خانه بود، حال کجاست
۷-	خدایِ من! نکند بشنود رقیب و اگر
	شنید گُمشده یارم، بگوید او این جاست
۸-	به آن کسی که زِ کَف، داده یار خویش مَخَند
	که خون بگیرید اگر در فراقِ دوست رواست
۹-	به خاکِ مادرِ من بگذر ای صبا و بگوی
	دعایِ پیر شوی کرده بودی، این چه دعاست
۱۰-	بیا ببین که «جلالی» کنون ز دَردِ فراق
	شده ست پیر و زمین گیر و کار کارِ شماست