۱-	سَرنوشتِ منِ بی طالع و سرگشته و مَست
	گشت تعیین و مُسَجَّل به سرِشتَم، ز اَلَست
۲-	مُتَعَرِّض شدم و گفت به من هاتفِ غیب
	که جُز این نیست تو را قسمت و این است که هست
۳-	گفت و بشنید ز من پاسخِ دندان شکنی:
	من، همینم که تو می خواستی از روزِ اَلَست
۴-	این بُوَد عِلّتِ می خوارگی و مستیِ من
	زین سبب من شده ام می زده و باده پرست
۵-	جام از او، باده از او، خانه و خُم خانه از او
	من کِیَم؟ مُفلِسِ درماندهِ پیمانه به دست
۶-	همگی بنده اوییم چه بینا و چه کور
	همه جا منزلِ شُکر است چه بالا و چه پست
۷-	این بُوَد ذِکرِ «جلالی» که: خدا می بخشد
	کز اَزَل بر دلِ ما این سخنِ نَغز نشست