۱-	آن چیست که نامِ دِگَرش لعلِ مذاب است
	سَر منشأ طُغیانگریِ دورِ شباب است
۲-	هر چند همانندِ به گُل نیست به ظاهر
	رنگِ گُلِ سُرخَست و به بو همچو گلاب است
۳-	یک چند به سرداب شود مخفی و آن جا
	در بَندِ سِفالش تن و از خِشت نِقاب است
۴-	تا آن که تو بیزار زِ غَم گردی و در بزم
	خندان لب و بیدار، چهل روز به خواب است
۵-	همدستِ زُجاجی و به بَزم است سَرِ دست
	هم صُحبتِ تار و دَف و چنگ است و رُباب است
۶-	هر چند نسوزد دلش از بَهرِ کس امّا
	سوزد ز برایِ دلِ او هر چه کباب است
۷-	روشن بُوَدَش چشم و گَرَش سیر ببینی
	چشمِ تو شود اَحوَل و در پیش سحاب است
۸-	آتش بُوَدَش در دل و خاموش نشیند
	در گیرد اگر، قَصدِ تو دَر وَصل شتاب است
۹-	این را که چنین وصف نموده ست «جلالی»
	نامِ دگرش گر که بجویید شراب است