| ۱- |
اکنون که دلارام کنارِ من و رام است |
|
اوضاع در آرامش و بر وفقِ مرام است |
|
|
| ۲- |
چشمِ بدِ بدخواه، زِ مَن دور که امروز |
|
دنیا و هر آن چیز در او هست به کام است |
|
|
| ۳- |
نوشیدنِ می فرض بود حال و حلال است |
|
غم خوردنِ بیهوده نه مکروه، حرام است |
|
|
| ۴- |
آن خالِ سیاه و شِکَنِ زُلفش از اوّل |
|
دل دید و ندانست وِرا دانه و دامست |
|
|
| ۵- |
خوش حالم از این آمدنِ عید که دیگر |
|
ماه رمضان طی شد و پایانِ صیام است |
|
|
| ۶- |
سی روز گر از باده تُهی بود مرا جام |
|
صد شکر که عید آمد و در جام مُدام است |
|
|
| ۷- |
گر در پیِ دیدارِ هلالید، نگردید |
|
در خانهِ من صورتِ آن ماهِ تمام است |
|
|
| ۸- |
دانی که مرا هست کجا کعبهِ مقصود |
|
آن جا که صُراحی و سبو، باده و جام است |
|
|
| ۹- |
گر با، می و معشوق مَرا عمر سرآید |
|
آن کس که بَرَد بهتر از آن بَهره کدامست |
|
|
| ۱۰- |
آن شیخِ ریاکار، به فردایِ قیامت |
|
بر دَرگه جاروکشِ میخانه، غُلامست |
|
|
| ۱۱- |
یک دم منشین بی می و معشوق «جلالی» |
|
این پند ز حافظ بود و حُسنِ خِتامست |
|
 |