۱-	به سویِ مسجد و میخانه هر که ره دانست
	مُنافقانه ره و رسم خانقه دانست
۲-	ز پیرِ میکده جُستم نظر از این سه طریق
	یکی است گفت ره و آن دو را تبه دانست
۳-	به خانقاه و به مسجد مرو، ز من بشنو
	که پیرِ میکده، این هر دو را گُنَه دانست
۴-	مسیر سیر و سلوک و مسیلِ جعلِ حدیث
	چو بند و دام بُوَد هر دو را کُلَه دانست
۵-	«بیا به میکده و چهره ارغوانی کن»
	که پیرِ ما رُخِ آن هر دو را سیه دانست
۶-	که فرقِ خانقه و مسجد او ز میخانه
	سپید و روشن و چون ماهِ چارده دانست
۷-	گدا و شاه بگفتا که هر دو یکسانند
	گدایِ میکده را همچو پادِشَه دانست
۸-	چگویمت که چِها گفت پیرِ روشن دل
	بگفت هر چه از آن جا و جایگه دانست
۹-	به خانقاه «جلالی» دوباره پا ننهد
	«به کوی میکده هر سالکی که ره دانست»