| ۱- | این غزل وصفِ قدّ و قامتِ اوست |
| مَطلَعَش آیتی ز طلعتِ اوست | |
| ۲- | سرو و شمشادِ باغ و طوبیِ خُلد |
| چشمِ هر یک به سروِ قامتِ اوست | |
| ۳- | دورِ شیرین گذشت و لیلی و حال |
| دورِ این گلعُذار و نوبت اوست | |
| ۴- | سَرِ کویش اگر که خاک نشین |
| شده ام، مقصدم زیارتِ اوست | |
| ۵- | آنچه بینی در آسمان شب ها |
| ماه من نیست، عکس صورت اوست | |
| ۶- | دلِ من را شکست و می بینم |
| باز، دِل، بستهِ محبّتِ اوست | |
| ۷- | اِحترامم نگه نمی دارد |
| گر خموشم به پاسِ حُرمتِ اوست | |
| ۸- | این صَنَم قسمتِ «جلالی» نیست |
| هر که باشد، بهشت قسمت اوست | |
 |