| ۱- |
پیشِ ما فاصله ی پیر و جوان این همه نیست |
|
فرق بین سپر و تیر و کمان این همه نیست |
|
|
| ۲- |
این غم و شادی ما، مُدغَمِ شادی و غم است |
|
فرق شادی و غم و سود و زیان این همه نیست |
|
|
| ۳- |
چشمِ باطن شود اَر باز و به ظاهر نگرد |
|
بود و نابودی و پیدا و نهان این همه نیست |
|
|
| ۴- |
گرمی و سردیِ محبوب، چنان صیف و شتا |
|
یا چو تغییر بهاران و خزان، این همه نیست |
|
|
| ۵- |
فُرجهِ زندگیِ تنگ، چه کوتاه و دراز |
|
پیش پهنی و گُشادیِّ زمان این همه نیست |
|
|
| ۶- |
گر دهی نقدِ بَر خوری از سروِ روان |
|
ورنه تقدیم روان، دادنِ جان این همه نیست |
|
|
| ۷- |
باغ و صحرا چو بهشت است بهاران، دریاب |
|
پیشِ آن وعدهِ مشروطِ جِنان این همه نیست |
|
|
| ۸- |
ما گدایانِ دَرِ میکده حالی داریم |
|
پیش ما کَبکَبه ی پادشهان این همه نیست |
|
|
| ۹- |
لب فرو بند «جلالی» که چه خوش حافظ گفت |
|
«ظاهراً حاجت تقریر و بیان این همه نیست» |
|
 |