۱-	در دلِ شب مرد مستی تکیه بر دیوار داشت
	رو به سوی خانه اش از خانه ی خمّار داشت
۲-	گر چه رنگِ چهره در مهتاب مهتابی شود
	او نشان از بادهِ گلرنگ بر رخسار داشت
۳-	می نمود او مست باشد، پیش رفتم دیدمش
	دیده هایی نیم باز و روشن و هشیار داشت
۴-	گفتمش گر مقصدت میخانه باشد با من آی
	مست یا هشیار، آن ژولیده مو انکار داشت
۵-	در کنارش ایستادم تا که حرفی بشنوم
	از زبانش، تا بدانم او چه در افکار داشت
۶-	بیت زیرین خواند و در خاطر سپردم تا کنم
	بازگو از آن که او اندیشه ی هموار داشت
۷-	«وقت آن شیرین قلندر خوش که در اطوار سیر
	ذکر تسبیح مَلَک در حلقه ی زُنّار داشت»
۸-	همچو حافظ اشک در چشم «جلالی» آن زمان
	«شیوه ی جنّاتُ تجری تَحتِها الاَنهار داشت»