۱-	یک شب کُنی از دَر بَرَم ای دوست اقامت
	ممنون شوم از لطفِ تو تا روز قیامت
۲-	ای سروِ خرامان، به قدوم تو کند خَم
	در باغ صنوبر به تواضع قد و قامت
۳-	گر مُشک گذارش به سر زلفِ تو افتد
	رنگش پرد از چهره و بویش ز ندامت
۴-	شاید که کند زنده، مسیحا نفسی باز
	صد همچو منی کُشته ات از روی کرامت
۵-	یا آن که دهد حکم که هر کشته بگیرد
	یک بوسه ز دستِ تو به عنوان غرامت
۶-	صد شکر ز عشقِ تو، شماتت نشنیدیم
	تمجید نمودند و نکردند ملامت
۷-	داغِ غمِ هجرانِ تو ما را به جَبین است
	عالی تر از این نیست در این شهر علامت
۸-	پیوسته به سیر و سفری این چه سفر بود
	باز آی که آید به تنم باز، سلامت
۹-	سر لوحهِ اشعار بود شعرِ تو حافظ
	سرمشقِ «جلالی» شده پیوسته کلامت