Menu

غزل شماره ۸۷

87

۱- ای مرغِ خوش نوا به نوا می فرستمت
پیش عزیز و بهرِ نوا می فرستمت
۲- تا هر چه زودتر برسانی پیام من
با مرکبِ نسیمِ صبا می فرستمت
۳- تا یادش آوری که هر آنکس که وعده کرد
باید کند به وعده وفا می فرستمت
۴- گو بازگرد و بیم زِ بَرگشتنت مدار
بارِ دگر به میل و رضا می فرستمت
۵- گر او تو را به رسم گروگان نگاهداشت
مرغی زرنگ تر به قفا می فرستمت
۶- ای یارِ دلگرفته، صمیمانه بازگرد
از صدقِ دل دعا و ثنا می فرستمت
۷- خواهی که در رکابِ تو باشم به بازگرد
در خدمتم و گرنه جدا می فرستمت
۸- در پاسخ ای دوای همه دردها بگو:
با بوسه ای ز دور دوا می فرستمت
۹- تا آن زمان که پیش تو آیم ز راهِ دور
عکسی که هست چهره نما می فرستمت
۱۰- گر این چنین برای «جلالی» دهی پیام
می گویمت ثنا و دعا می فرستمت
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *