| ۱- |
ای مرغِ خوش نوا به نوا می فرستمت |
|
پیش عزیز و بهرِ نوا می فرستمت |
|
|
| ۲- |
تا هر چه زودتر برسانی پیام من |
|
با مرکبِ نسیمِ صبا می فرستمت |
|
|
| ۳- |
تا یادش آوری که هر آنکس که وعده کرد |
|
باید کند به وعده وفا می فرستمت |
|
|
| ۴- |
گو بازگرد و بیم زِ بَرگشتنت مدار |
|
بارِ دگر به میل و رضا می فرستمت |
|
|
| ۵- |
گر او تو را به رسم گروگان نگاهداشت |
|
مرغی زرنگ تر به قفا می فرستمت |
|
|
| ۶- |
ای یارِ دلگرفته، صمیمانه بازگرد |
|
از صدقِ دل دعا و ثنا می فرستمت |
|
|
| ۷- |
خواهی که در رکابِ تو باشم به بازگرد |
|
در خدمتم و گرنه جدا می فرستمت |
|
|
| ۸- |
در پاسخ ای دوای همه دردها بگو: |
|
با بوسه ای ز دور دوا می فرستمت |
|
|
| ۹- |
تا آن زمان که پیش تو آیم ز راهِ دور |
|
عکسی که هست چهره نما می فرستمت |
|
|
| ۱۰- |
گر این چنین برای «جلالی» دهی پیام |
|
می گویمت ثنا و دعا می فرستمت |
|
 |