| ۱- |
به یاد مانده ز عهد شباب و از استاد |
|
نصیحتی و خدایش کنون بیامرزاد |
|
|
| ۲- |
نصیحتی که به لوح ضمیر و نصب العین |
|
نوشته ایم و نهادیم تا بوَد در یاد |
|
|
| ۳- |
بَسا، ز گریه نماید سوادی دیده سپید |
|
یتیمی و بزداید ز دیده نقش سواد |
|
|
| ۴- |
ثوابِ عُمره و حج یابی از طریق صواب |
|
به عمر اگر که یتیمی کنی ز غم آزاد |
|
|
| ۵- |
مباد آنکه ز زخم زبان برنجانی |
|
دلی و از تو برنجد کسی به دهر، مباد |
|
|
| ۶- |
مکن خراب بنایی که کرده اند بنا |
|
به یادگار، زمانی در این خراب آباد |
|
|
| ۷- |
رسد به آتش و آبِ حیاتِ جاویدان |
|
چو خاکِ ظالم و مظلوم می رود بر باد |
|
|
| ۸- |
پیاله از سرِ ضحّاک نیست ترکیبش |
|
«ز کاسه سر جمشید و بهمن است و قباد» |
|
|
| ۹- |
تو دوست دار بشر را، تفاوتی نکند |
|
ز هر قبیله و از قوم و از بلاد و نژاد |
|
|
| ۱۰- |
گرفت هر که «جلالی» در این دو روز حیات |
|
ز لطف، دست یتیمی خداش خیر دهاد |
|
 |