۱-	به ما آن را لطفی دگر باد
	ز لطفِ پیش از اینش، بیشتر باد
۲-	الهی لعل خندانش لبالب
	پر از شیرینی و شهد و شکر باد
۳-	خدا ناکرده گر آید بلایی
	به سویش، سینه ام بهرش سپر باد
۴-	کلامِ نغز و پرمغزش الهی
	چو دندان در دهانش پر گهر باد
۵-	دو دستی را که بر سر دارم از درد
	شبی بر گردنش یا در کمر باد
۶-	زَنَم تا بشنود دیوار، بر دَر
	رقیبا خصمِ جانم دَربِدَر باد
۷-	نه من، هر کس الهی عاشقش شد
	چو لعلش یا دل من خون جگر باد
۸-	خدا را گر چه خوبست آن شکر لب
	از این هم با «جلالی» خوب تر باد