۱-	مِهرِ تو به جان من فزون باد
	قهر از دل و خاطرت برون باد
۲-	خواهم که تو را دلت ز احساس
	در وادی عشق رهنمون باد
۳-	عاقل نبود مخالف عشق
	گر بود، مبارکش جنون باد
۴-	در پیشِ رُخَت ز شرمساری
	مه تیره و مِهر نیلگون باد
۵-	هر دل که بود حسود، دایم
	همچون دل لاله غرق خون باد
۶-	قَدِّ اَلِفَ صنوبر اَر اَلف
	گردد، بر قامتت چو نون باد
۷-	موی تو بود چو مشک و خواهم
	افشانده به روی لاله گون باد
۸-	ماناد همیشه، دوست، امّا
	امید که محو، خصمِ دون باد
۹-	در بند فُتَد اگر «جلالی»
	بی پرس و سؤال و چند و چون باد