۱-	اگر به دام نفوذِ کلام ما افتد
	بود که از سرِ رغبت به دام ما افتد
۲-	نشان رغبتش از بهر ما همین کافی ست
	که تا به فکر جواب سلام ما افتد
۳-	چنان ربوده دلم را که از طریق نسیم
	ز دور، عطرِ تنش در مشامِ ما افتد
۴-	به غیر آبِ دهان مدامم از سر شوق
	بود محال که شهدش به کام ما افتد
۵-	توقّعی نکنم تا پیِ مُصاحبتش
	ز تابِ چهره اش، عکسی به جام ما افتد
۶-	ولی به عرش بسایم سر ار که روزی باد
	وزیده پیرهنش روی بام ما افتد
۷-	و یا ز روی تصادف نگاه نرگس او
	به سنگ گور، زمانی به نام ما افتد
۸-	حلال باد «جلالی» به زاهد، آن کوثر
	مباد فکر شرابِ حرامِ ما افتد