| ۱- | هر پیشه وری که وام دارد |
| درماندگیش دوام دارد | |
| ۲- | وِلخرجی و اخذ وام او را |
| در مخمصهِ تمام دارد | |
| ۳- | هر گام نهد بر این گمان است |
| در بسترِ گام، دام دارد | |
| ۴- | تا اسب هوس زمین نکوبد |
| او را که خیال خام دارد | |
| ۵- | باید ننهد مهار از دست |
| پیوسته نگه لگام دارد | |
| ۶- | پیوسته حساب خرج خود را |
| با دخل در انتظام دارد | |
| ۷- | باید که به حکم عقل و منطق |
| کجدار و مریز جام دارد | |
| ۸- | با حوصله پلّه پلّه تا بام |
| ره پوید و اهتمام دارد | |
| ۹- | از بهر سخن شنو «جلالی» |
| در این غزل این پیام دارد | |
 |