Menu

غزل شماره ۱۱۳

113

۱- کسی که دلبر محبوب در حرم دارد
ز جان بخت چه خواهد دگر؟ چه کم دارد
۲- از آن که در بَرِ دلدارش آرمیده بپرس
ز عیش و نوش چه کم دارد و چه غم دارد
۳- هم از وصال بود بهره مند در شبِ وصل
هم از شراب صبوحی که صبحدم دارد
۴- به راه راست هدایت کنم تو را ای دل
مرو به ساحت زُلفی که پیچ و خم دارد
۵- به احتیاط عمل کن چو مُکنَتی داری
مباش غرّه، که اوضاع زیر و بم دارد
۶- جمیع خلق صمیمانه احترام کنند
به آن که جامعه را سخت محترم دارد
۷- شود ذلیل، عزیزی که بی گناهی را
ز روی کینه و از جهل متّهم دارد
۸- خوشا مصاحبت شاعری که ایمان داشت
به آنچه در غزلش گفت و در قلم دارد
۹- نگر به شعر «جلالی» که تا در آری سر
ز کار خلق، که این رند جام جم دارد
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *