۱-	ای خوش آن کَس که به کف باده نابی دارد
	قوتِ یاقوتِ لب و لعل مذابی دارد
۲-	با یکی دلبر فتّانه دل بیداری
	سر به بالین نهد و فتنهِ خوابی دارد
۳-	صاحب پشم خماری که دل از من بربود
	مردم دل سیه مست و خرابی دارد
۴-	گه گذاری به گذر چشم به چشمش دوزم
	در نگاهش که بود سرد عتابی دارد
۵-	چه فرح بخش بوَد آن لب و دندان خموش
	پاسخ نفی چه گویم چه عذابی دارد
۶-	عهد بشکست و نیارد به زبان عذر درست
	روز پاداش ندانم چه جوابی دارد
۷-	تُندَرِ فصل بهار است مگر دور شباب
	که چنان برق و چنان باد شتابی دارد
۸-	آفتاب لب بامیم و نتابید به ما
	آن که خورشیدِ جمالش تب و تابی دارد
۹-	به نگاهی نتوان همچو «جلالی» دل باخت
	ای بسا دیو که بر چهره نقابی دارد