| ۱- | خانهِ دِنجِ خرابات نشانی دارد |
| بر دَرَش طایفه دُردکشانی دارد | |
| ۲- | ساکنانش همه افتاده و مستند و خراب |
| خیل خودباختهِ دست و دهانی دارد | |
| ۳- | کوچه میکده را دُردکَشانند مقیم |
| خفتگانند و عجب امن و امانی دارد! | |
| ۴- | «به حقارت منگر دُردکشان را کاین قوم» |
| بین خود تخت نشین، تاجورانی دارد | |
| ۵- | ای بسا شخص گرانقدرِ به ظاهر مفلس |
| در دلش آرزوی رطلِ گرانی دارد | |
| ۶- | چه بسا بی سر و پا مفلس بی مقداری |
| گوشه ی مصطبه جایی و مکانی دارد | |
| ۷- | این بود وصفِ خرابات و خرابات نشین |
| «هرکسی برحست فهم گمانی دارد» | |
| ۸- | قدر خود، قیمت ایّام جوانی بشناس |
| مده از دست که محدود زمانی دارد | |
| ۹- | درک لذّت ز جهان عاقل و هشیار کند |
| مستی و بی خبری لذّتِ آنی دارد | |
| ۱۰- | کِلکِ حافظ نه چنان گفت «جلالی» و نوشت |
| «کلکِ ما نیز زبانی و بیانی دارد» | |
 |