| ۱- |
دل بی وجود دلبر تاب و توان ندارد |
|
آنکو توان ندارد حقّا که جان ندارد |
|
|
| ۲- |
هر باغبان به گلشن سرو بلند و سرکش |
|
دارد ولی چنان من سروِ روان ندارد |
|
|
| ۳- |
در آسمان بختم ماهی ست پرتوافشان |
|
حقّا که این چنین ماه هفت آسمان ندارد |
|
|
| ۴- |
برگو به عاشق زار باشد تمام اسرار |
|
از چهره اش پدیدار آن را نهان ندارد |
|
|
| ۵- |
آن جا که رنگ رخسار باشد به کار گفتار |
|
احوال عاشق زار شرح و بیان ندارد |
|
|
| ۶- |
پروانه فداکار سوزد به پای معشوق |
|
او عاشق است و فکر سود و زیان ندارد |
|
|
| ۷- |
زان گفته اند عاشق مجنون بوَد که دارد |
|
در سر خیال و در چشم خواب گران ندارد |
|
|
| ۸- |
جولان دهی ست ناکام بر خواهش دل خویش |
|
چون مرکبی که راکب، در کف عنان ندارد |
|
|
| ۹- |
ما عاشقیم و مرعوب جولان دهیم و مرکوب |
|
کس همچنان «جلالی» در زیرِ ران ندارد |
|
 |