۱-	یک چند بَهرِ عاشقش آن ماه ناز کرد
	تا در غمش بسوزد از او اِحتراز کرد
۲-	قسمت نگر که بازی این چرخِ کَجمدار
	او را اسیر پنجهِ یک حُقّه باز کرد
۳-	روزی به پیشم او دلِ در خون تپیده را
	چون سفره پهن و شرح غمِ جانگداز کرد
۴-	خواندم بر او ز حافظ، بیتی و گفتمش
	بنگر چسان نصیحتت آن دلنواز کرد:
۵-	«صنعت مکن که هر که محبّت نه پاک باخت»
	«عشقش به روی دل در معنی فراز کرد»
۶-	حیلت گری ضعیف که در فکر برد بود
	دستی قوی رهش بزد و پاکباز کرد
۷-	رویش به سوی ترکمن است آن که از ریا
	پشتش به خاک کعبه ز راه حجاز کرد
۸-	می پرسمش روال حقیقت چه عیب داشت
	از آن مُزَوّری که عمل بر مجاز کرد
۹-	بیزار شد ز خود که «جلالی» به خواب دید
	بوسید دست واعظ و پایش نماز کرد