۱-	دامنِ پیر خرابات رها نتوان کرد
	با ریا پیشهِ بدذات، صفا نتوان کرد
۲-	آن چه را پیر خرابات به موجِز گوید
	در بر پیر خرافات ادا نتوان کرد
۳-	جان به قربان سراپای وجودی که سرود
	«نسبت دوست به هر بی سر و پا نتوان کرد»
۴-	مشک از نافهِ آهوی خطا و ختن است
	به هوای نفسِ باد، خطا نتوان کرد
۵-	سرنوشت ار به شب قدر، مقدّر گردد
	جبر محض است و دگر چون و چرا نتوان کرد
۶-	جبر و تفویض به هم در بود و آن چه شود
	همه را منتسبِ تیر قضا نتوان کرد
۷-	این بدان گر که نسنجیم به معیار خرد
	جبر و تفویض ز هم هیچ جدا نتوان کرد
۸-	هر که را نقد حیاتست، ورا تکلیفی ست
	امر تکلیف به ترفند رها نتوان کرد
۹-	لب فرو بند که با واعظ اغواگر خلق
	بحث روشنگری خلق خدا نتوان کرد
۱۰-	با فریبنده افکار اگر بستی عهد
	نَصِّ فتوای «جلالی» ست، وفا نتوان کرد