۱-	ای خوش آن کس که اگر کَس دل او شاد نکر
	لب فرو بست و ز غم ناله و فریاد کرد
۲-	با دل غمزده ی خویش کنار آمد و ساخت
	زین میان گر کَسَش از بند غم آزاد نکرد
۳-	ای خوش آن مرد که در عشق خود ار خورد شکست
	چشم پوشید و ز معشوقه دگر یاد نکرد
۴-	کاش آن ماهرخ عشوه گر جلوه فروش
	این همه ملعبه با حسن خدا داد نکرد
۵-	یا چو طاووس نمی کرد چنان جلوه به باغ
	سرو قدّی که تواضع بر شمشاد نکرد
۶-	بانی مسجد از این غصّه یقین خواهد مرد
	که چرا کرد و چرا میکده بنیاد نکرد
۷-	که چرا حال و دل و روح کسان کرد خراب
	که چرا روح و دل غمزده آباد نکرد
۸-	سود آن کرد که شادی به دل غمزده داد
	آن چه با خمس، توانایی، اگر داد نکرد
۹-	ذکر خیری ست به دنبال «جلالی» زیرا
	ظلم، با خصم گر از پای درافتاد نکرد