۱-	پریرویی که پیشش، ماه، خجلت، بار می آورد
	مصاحب بود امّا خیر و شر در کار می آورد
۲-	به من می گفت: می خواهم تو را امّا بده فرصت
	چنین انکار خود را در پی اقرار می آورد
۳-	چکُش بر نَعل می زد گاه و گه بر میخ و در پاسخ
	به یک امّا، پس از اِقرارِ خود انکار می آورد
۴-	سبب پرسیدم از دیوانه ای، احوال زارش را
	بگفت از دست یار و روی در دیوار می آورد
۵-	ز استعداد آن نی در شگفتم، ز آن که می دیدم
	که آب شور را می خورد و شکر بار می آورد
۶-	کنار کشتزار نیشکر دیدم کَلَم زاری
	به یادم حوزهِ مشحونِ از دستار می آورد
۷-	به حیرت زارع از رشدِ کدو می بود و در خاطر
	کدوی کلّه پیچِ پوکِ بی مقدار می آورد
۸-	«جلالی» این غزل در اوجِ هذیان گفت و می دیدم
	به پیش شیخ از گفتار، استغفار می آورد